Geen categorie

Eén jaar geleden stond mijn huis in brand

By 21 augustus 2020 4 Comments

Hallo,

ik ben een man van 26 jaar en wens hier mijn verhaal te getuigen. Ik ben getrouwd en heb twee kindjes, een meisje van anderhalf jaar oud en een jongen van bijna vier.

Schisis

Mijn jeugd was voor mij al heel moeilijk, doordat ik geboren ben met Schisis, beter gekend als ‘hazenlip’. Op school en bij de KSA werd ik altijd gepest en thuis werd ik door mijn vader mishandeld. Doordat ik werd gepest, de laatste periode dat ik thuis woonde, ik was toen pas 14, vond ik een vlucht om mijn gevoelens wat te verdoven in alcohol. De pesterijen gingen heel ver, in het VTI heb ik zelfs eens een kopstoot gekregen terwijl iedereen erbij stond te kijken. Op dat moment voelde ik mij heel angstig, had ik pijn, bloedde aan mijn neus. In zo’n leven had ik geen zin meer. Tot mijn opluchting kon ik bij mijn grootouders gaan wonen, ging ik naar een andere school en vond ik zo meer rust. Kort daarna zijn mijn ouders gescheiden en ging ik terug bij mijn moeder wonen.

Zatte boel

Toen ik ongeveer 16 was, had ik een brommertje gekregen van mijn ma, en zo ging ik met ‘vrienden’ afspreken om samen te gaan drinken. Ik ging zelden naar een fuif omdat ik me niet zelfzeker genoeg vond en altijd angstig was. Dat was ook de roes die ik in de alcohol vond, ik durfde meer en ging dan soms toch op café. Thuis dronk ik ook, dat was meestal bier of tonnetjes wijn. Als ik thuis mijn vrienden op bezoek had, bleven ze slapen en was het altijd een zatte boel. Er werd dan wel soms gezegd door mijn grootouders of door mijn ma dat ik beter zou stoppen met drinken of er iets aan zou doen, maar ik had er geen oren naar. En zo ging het maar verder. Ik had ook zelfmoordneigingen, door altijd aan mijn verleden te denken, en doordat ik het heel moeilijk had met hoe ik geboren was. Soms had ik na te veel alcohol te drinken al afkickverschijnselen maar dat was dan snel weer opgelost. Nadat ik de school had verlaten, werd ik in elkaar geslagen, en had ik een schedelbreuk opgelopen, het was ook een zware periode. Na mijn herstel begon ik weer te drinken.

Perte totale

Een jaar later leerde ik mijn vrouw kennen. Het drinken ging met periodes goed en minder goed. In die tijd heb ik mijn auto perte totale gereden en ben ik dan begonnen met medicatie te nemen en gestopt met drinken. De zomer kwam eraan en ik begon opnieuw te drinken. Ik begon de drank en de flessen weg te steken en paste alle trucjes toe die daarbij horen: ontkennen dat je verslaafd bent, je afkickverschijnselen verdoezelen, een uur vroeger stoppen met drinken voor er iemand thuiskwam, soep drinken, koffie drinken, enzoverder… Na het werk stopte ik regelmatig in de Aldi dicht bij het station en kocht daar al een paar blikken bier of een fles wijn.

Eerste kindje

Na 3 jaar zijn we getrouwd en kregen we ons eerste kindje. We gingen samen wonen en kochten een huis in Roeselare. Ondertussen is dit bijna 3 jaar geleden. Ik was bezig om alles zelf te verbouwen, het huis was bijna een pareltje. Jammer genoeg was ik nog steeds teveel bezig met mijn verleden en dronk ik op sommige dagen te veel. Omdat het niet elke dag was dat ik dronk, dacht ik alles onder controle te hebben. Op een dag vorig jaar dronk ik zodanig veel dat ik niet meer wist wat er gebeurd was. Ik kon nog veel dingen niet aanvaarden uit mijn verleden, en ik was hierdoor depressief.

Stoppen doorgeslagen

En dan kwam de fatale dag… Ik weet van die dag zelf dat ik ben gaan werken in de voormiddag, maar dat ik een slechte dag had. Mijn chef zag dat ook. Nadat ik thuiskwam, startte ik met kleine herstellingen beneden en begon ik met het drinken van zware bieren. Ik ben dan naar boven gegaan, naar de hobbykamer en heb daar wat muziek beluisterd, met natuurlijk heel veel drank erbij.

Ik werd wakker 2 weken later op intensieve zorgen van een brandwondencentrum. Ik wist eerst niet wat er gebeurd was. Na een tijdje kon ik beter communiceren maar nog niet praten. Ik vernam dat we een woningbrand hebben gehad die door mij werd aangestoken. Ik wist niet of ik droomde of wat er allemaal gebeurd was. Mijn vrouw vertelde mij dat wij ruzie hebben gehad en dat ze het huis even uit was met de kinderen, een paar huizen verder. Mijn stoppen zouden doorgeslagen zijn en zo zou de brand ontstaan zijn. Ze vonden veel korte drank, alle flessen waren leeggedronken. Nadat ik voldoende hersteld was om naar een gewone kamer te gaan, werd ik onder arrest gehouden en verhoord. Ik vertelde wat er zou kunnen gebeurd zijn, maar dat ik eigenlijk niets meer wist van die bewuste avond. Dan werd er beslist door de onderzoeksrechter, dat ik in voorhechtenis moest zitten. Na zes weken werd door de gerechtspsychiater beoordeeld dat ik zeker geen crimineel was, maar dat ik hulp nodig had.

Hulp aanvaarden

De tijd dat ik in voorhechtenis zat, was voor mij een hel! Ik moest nog herstellen van mijn brandwonden en mentaal zat ik er volledig door. Ik dacht dat het nooit meer goed zou komen met mij. Na al die tijd is mijn vrouw mij blijven steunen! Ik kon het me niet voorstellen dat zij bij mij zou blijven! Maar zij besefte ook dat ik zoiets nooit zomaar zou doen. Zij is dan op zoek gegaan naar een psychiatrisch ziekenhuis, waar ik geholpen werd voor mijn problemen. Ik heb eindelijk hulp aanvaard, wat ik eerder nooit had gedaan!!! Het was genoeg geweest! Daar was ik me al van bewust toen ik wakker werd in het ziekenhuis met brandwonden. Maar ik kende de weg niet tot ik mij liet helpen in de PAAZ-afdeling en daar mijn therapie volgde. Ik begon ook naar de AA-vergaderingen te gaan. Nooit gedacht dat ik zo depressief was en dat alles bij mij zo diep zat.

Terug opbouwen

Nu ga ik zonder problemen zonder alcohol door het leven! Het is niet gemakkelijk om je er altijd over te zetten over wat er gebeurd is. We waren alles kwijt door die brand, maar dan ook echt alles, ik heb mijn vrouw en kinderen op straat gezet. Ik kan het niet plaatsen waarom of hoe ik dit heb kunnen doen. Maar ik heb leren loslaten en problemen aan te pakken. We proberen ons huis terug op te bouwen met de middelen die we hebben. Ik weet zelf niet wat mij toen bezield heeft, maar ik werk aan mezelf en aan onze relatie. Nu geniet ik van ons gezin als nooit tevoren! Ik laat mij nog begeleiden en ga elke week naar de AA-vergaderingen. Dat wil ik zeker niet missen. Het is een levenswerk! Vandaag ben ik één jaar nuchter en ik leer nog elke dag bij. Dag per dag! Op weg naar een gelukkig nuchter leven!

21/08/2020

 

4 Comments

  • Loes schreef:

    “Goe bezig”. Echt knap! Je bent nog zo jong en hebt al heel wat doorstaan. Je buigt die zware ervaringen om tot levenslessen waar je de bezielde beslissing maakt om je leven in handen te pakken. Je verhaal greep me echt aan. Dank voor je delen.
    Ik wens je nog een fantastisch nieuw leven toe met je gezinnetje.

  • Régine schreef:

    Een grote proficiat om je leven terug op de rails te zetten met hulp van je dierbaren en derden. Dank om jouw verhaal te willen delen die zeker een hulp is voor mensen die in een gelijkaardige situatie zitten.
    Je toont aan dat iedereen nieuwe kansen krijgt … hoe moeilijk het soms is om erdoor te spartelen.
    Het gaat je goed en heel veel doorzettingskracht toegewenst!
    ***

Leave a Reply